er terje dragseth. eg fann ein diktsamling, orsak, ti diktsamlingar (i ein pocket) på sal til sekstini kronar hos linn (strekhjerte) og det var jo sjølvsagt eit kupp eg slo til på, det er jo berre seks nitti per diktsamling som jo gjer prisen per dikt usannsynleg låg. her er nokre av mine første favorittar etter litt blafring (det er over sju hundre dikt her i samlinga):
først tre dikt frå fundamentet for dannelsen av kaos som kanskje førebels er min favorittsamling
Alt ligger hvor jeg la det sist.
Den spjærede grå paraplyen og den vridde tøffelen.
Alt så uberørt og intakt.
Så umulig og forstå og gripe.Så stanset jeg i dette
Så umulig og forene
Den regnvendte himmelen, den spisse himmmelen
den oppfunne himmelen
Så la det regne om det endelig vil
La meg være hjørnet i dette vaklevorne hybelhus med siktekornet øyet, sotet
Om det ruller over ham
om det ligger i hans hender
Om det som er over og det som er under det som er imot og det som er for
Om det ruller og forgår la det endelig regne om det endelig vil
System for måling av lyd:
Slik står du fram for meg
elektrisk i håndleddet
mangelfull i håret
motvillig i armeneøynene
tinningen
hånden
kjønnet
munnen
han har eit så fantastisk grep om tinga, blikk og den manglande kontakten mellom det dikt-eget og verda, som er det eg forstår som fundamentet for kaos, nettopp menneske og i verda. eg trur det på sikt kjem ein lang post om Dragseth. eg måtte berre dele desse dikta med dykk no. sånn heilt med ein gong. for eg tykkjer dei er så utruleg fine.
Merkelappar:terje dragseth
jeg har snakket med han en, eller to, eller tre ganger. Han sier mye.